Voor (ouders van) motorisch gehandicapte (kindere)n blijkt het goed mogelijk te zijn om te blijven kamperen. Er bestaan allerlei hulpmiddelen waarmee lichamelijke belemmeringen beperkt kunnen worden, zodat je toch leuke dingen kunt blijven doen. Weliswaar zijn de subsidie mogelijkheden voor het aanpassen van een kampeermiddel uit de wetgeving verdwenen. Maar mensen zijn ontzettend inventief in het zelf bedenken en (laten) maken van alle mogelijke hulpmiddelen.

In bepaalde gevallen kan men een beroep doen op een of meerdere fondsen voor een bijdrage. Dit moet goed onderbouwd worden, al dan niet met hulp van een ergotherapeut of consulent. Ook belastingtechnisch kunnen de uitgaven soms worden opgevoerd. Onder het hoofdstuk "ziekte en bijzondere lasten", mits hierover met de inspecteur wordt overlegd.

Op stap met de caravan...

Als de schaatsen weer in het vet gaan, en het weer en de tijd het toelaten, komt de caravan van stal. Caravannen heeft een beetje "ouderen-imago", maar we komen op onze reizen volop andere, jonge gezinnen met een caravan tegen. Ons exemplaar, een Kip Grey-line, is door de fabriek voor onze zoon op maat gemaakt. Met aankleedblad, bed en brede deur. De firma "Mobiel" maakte een rolstoelliftje. Met twee gehandicapte kinderen aan boord is het extra handig om je eigen, aangepaste huis bij je te hebben.

Iedereen is vrij om onze technische snufjes te bekijken die het mogelijk maken, ook met lichamelijke gebreken te blijven kampeergenieten. In het decembernummer 1997 van de KCK (ANWB Kampeerkampioen) is een artikel over dit "handicamp" en over onze caravan opgenomen.

Was getekend, Johan Grootveld.